Gazze'de Mülteciler
Sekiz mülteci kampının bulunduğu Gazze şeridinde, 423.881’i kamplarda olmak üzere toplam 772.863 mülteci yaşamaktadır.
BM’nin 1947 paylaşım planında, 1940’lı yılların ortalarına kadar tek bir Yahudi’nin bile yaşamadığı Gazze Bölgesi ileride bir Arap devleti kurulmak üzere İngiliz manda bölgesi olarak gösterildi. 1947-1949 Arap–İsrail Savaşı’nda İsrail ordusu bölgenin üçte ikisini işgal etti, 1949 yılında ise Gazze şeridi Mısır askeri yönetimine bırakıldı. Bu dönemde bölgede yaşamakta olan 80.000 kişiye 180.000 Filistinli göçmen daha eklendi. Sina savaşına kadar, Gazze şeridinde mülteci hareketleri sonucu nüfus 400.000’e ulaştı. 1965 yılına gelindiğinde kilometrekare başına düşen 850 mülteci ile Gazze, dünyada nüfus yoğunluğu en fazla olan bölge haline geldi.
1967 İsrail işgalinden sonra getirilen yüksek vergiler, ham madde ithalinde kısıtlamalar ve gümrük vergileri nedeniyle Gazze şeridinde yaşayanların işyerleri ve fabrikaları kapandı. İşsizlik oranı önemli derecede arttı. 50.000 yasal ve 30.000 yasal olmayan işçi her gün saatler süren yolculukla Gazze’den İsrail kentlerine çalışmak için gitmek zorunda kaldı. İsrail’de bir gece kalabilmek özel izne tabi idi. İsrail’e işgal bölgelerinden gelen Filistinli işçiler zor ve çok düşük ücretli işlerde çalışmak suretiyle, işçi sınıfının en alt tabakasını oluşturmakta idiler. Bu durum bugün de geçerlidir. O dönemde yapılan bir araştırmaya göre, inşaat sanayiinde, işgal altındaki bölgelerden gelen işçilerin aldığı günlük ücret, bu alanda çalışan aynı nitelikteki bir Yahudi işçi yevmiyesinin %50-60’ına eşitti.